CreateItWell

ซาวน่าฟินแลนด์ จิมจิลบังเกาหลี และออนเซ็นญี่ปุ่น วัฒนธรรมความร้อนสามแบบต่างกันอย่างไร

ซาวน่าฟินแลนด์ จิมจิลบังเกาหลี และออนเซ็นญี่ปุ่น วัฒนธรรมความร้อนสามแบบต่างกันอย่างไร
ที่มา: Wikimedia Commons

ถ้าได้ไปเที่ยวฟินแลนด์ เกาหลี และญี่ปุ่นในปีเดียวกัน แล้วมีคนชวนไปซาวน่า ไปจิมจิลบัง และไปออนเซ็น สามที่นี้คือของอย่างเดียวกันที่แค่เรียกต่างชื่อหรือเปล่า คำถามนี้ผุดขึ้นในหัวคนเดินทางบ่อยมาก และคำตอบคือทั้งสามใช้ความร้อนเพื่อพักผ่อนเหมือนกัน แต่วิธีใช้ ที่มาของความร้อน และกติกาเรื่องเสื้อผ้าต่างกันพอสมควร

เริ่มจากซาวน่าแบบฟินแลนด์ หัวใจของมันคือห้องไม้ที่ทำให้ร้อนด้วยเตาซึ่งมีหินกองอยู่ด้านบน คนในห้องจะตักน้ำราดลงบนหินร้อนเพื่อให้เกิดไอพุ่งขึ้นมาเป็นระลอก ชาวฟินแลนด์มีคำเรียกไอน้ำนี้ว่า “เลิล” (löyly) ความร้อนในซาวน่าจึงเป็นความร้อนจากอากาศและไอ ไม่ใช่จากน้ำที่เราลงไปแช่ จังหวะของซาวน่าคืออบจนตัวร้อน ออกมาคลายด้วยน้ำเย็น ฝักบัวเย็น หรือในบางที่ก็ลงทะเลสาบ แล้วกลับเข้าไปใหม่ตามความสบายของแต่ละคน

จิมจิลบังของเกาหลีให้อารมณ์ต่างออกไป มันเหมือนโรงอาบน้ำรวมกับสถานที่พักผ่อนแบบครบวงจร ส่วนอาบน้ำและแช่อ่างแยกชายหญิง ส่วนนี้มักลงแช่โดยไม่ใส่อะไร ขณะที่โซนกลางที่ทุกคนมาเจอกัน ทั้งครอบครัว คู่รัก และเพื่อน จะต้องใส่ชุดที่ทางร้านแจกให้ ในโซนรวมมีห้องอบหลายแบบหลายระดับความร้อน มีพื้นอุ่นให้นอนเหยียดตัว บางคนมานั่งคุยกันหรือหลับไปทั้งคืน ของที่คนชอบพูดถึงคือไข่อบสีน้ำตาลที่กินคู่กับเครื่องดื่มเย็นๆ

ออนเซ็นของญี่ปุ่นต่างจากสองแบบแรกตรงที่ความร้อนมาจากน้ำพุร้อนใต้ดินโดยตรง น้ำมีแร่ตามธรรมชาติของแต่ละพื้นที่ และกิจกรรมหลักคือการแช่ตัวลงในน้ำ ไม่ใช่การอบ บ่อรวมแยกชายหญิงและไม่ใส่ชุดลงน้ำ หลายแห่งมีบ่อกลางแจ้งให้นั่งแช่ดูวิวภูเขาหรือหิมะ ส่วนรายละเอียดว่าน้ำแบบไหนจึงเรียกออนเซ็นได้ เว็บนี้เคยแยกเล่าไว้แล้วในเรื่องความต่างระหว่างออนเซ็นกับน้ำพุร้อนทั่วไป

ถ้าจะเทียบให้เห็นภาพเร็วๆ ลองดูแบบนี้

ความเหมือนที่ทั้งสามวัฒนธรรมยึดไว้ตรงกันมีอยู่ไม่กี่ข้อ แต่สำคัญทุกข้อ คือต้องอาบน้ำล้างตัวให้สะอาดก่อนเข้าพื้นที่ร่วม ดื่มน้ำให้พอ และไม่ฝืนตัวเองเมื่อเริ่มรู้สึกร้อนเกินไป ไม่มีวัฒนธรรมไหนชื่นชมคนที่ทนอยู่ในห้องร้อนนานที่สุด คนที่ใช้มาทั้งชีวิตรู้จังหวะของร่างกายตัวเองดีกว่าเวลาบนนาฬิกา คนมีโรคหัวใจ ความดัน ตั้งครรภ์ หรือมีโรคประจำตัวอื่น ควรถามแพทย์ก่อนลองอย่างใดอย่างหนึ่งในสามแบบนี้

จุดที่คนไทยมักสะดุดคือการแบ่งพื้นที่และเสื้อผ้า เพราะแต่ละที่มีเส้นแบ่งไม่เหมือนกัน ซาวน่าในฟินแลนด์มีทั้งแบบแยกเพศ แบบครอบครัว และแบบที่ใช้ผ้าเช็ดตัวพันในห้องรวม จิมจิลบังแบ่งชัดว่าโซนไหนต้องใส่และโซนไหนไม่ใส่ ส่วนออนเซ็นบางแห่งมีบ่อส่วนตัวให้จองสำหรับคนที่ยังไม่พร้อมแช่บ่อรวม ทางที่ดีที่สุดคือมองหาป้ายหรือถามพนักงานตั้งแต่ทางเข้า

อีกมุมที่น่าคิดคือความร้อนแบบเหงื่อท่วมตัวไม่ได้มีแค่ในห้องอบ ใครที่ตั้งจักรยานบนเทรนเนอร์แล้วปั่นอยู่ในห้องที่บ้านคงรู้ดีว่าห้องปิดที่อากาศไม่ถ่ายเทจะร้อนขึ้นเร็วแค่ไหน และร่างกายเตือนด้วยอาการอะไรบ้าง ความรู้สึกแบบนั้นช่วยให้เข้าใจห้องซาวน่ามากขึ้น เพราะหลักเดียวกันคือฟังร่างกายและออกมาพักก่อนจะไม่ไหว

นอกจากสามแบบนี้ โลกยังมีวิธีใช้ความร้อนอีกหลายรูปแบบที่ผูกกับภูมิประเทศ เช่น ชายหาดในนิวซีแลนด์ที่คนมาขุดหลุมทรายแล้วนั่งแช่ในน้ำร้อนที่ซึมขึ้นมา หรือย่านน้ำพุร้อนชานไทเปอย่างเป่ยโถวที่นั่งรถไฟฟ้าออกจากเมืองไปถึงได้ ซึ่งผสมบรรยากาศออนเซ็นเข้ากับชีวิตเมืองใหญ่ ส่วนคนที่ชอบธรรมชาติแบบไม่มีอาคารเลย ก็มีลำธารที่น้ำร้อนกับน้ำเย็นไหลมาบรรจบกันให้เลือกแช่ตามจุดที่อุณหภูมิพอดี

ถ้าต้องเลือกลองแค่แบบเดียว ให้นึกก่อนว่าอยากได้อะไรจากความร้อน ถ้าอยากเหงื่อออกแล้วรู้สึกโล่งด้วยน้ำเย็น ซาวน่าน่าจะถูกใจ ถ้าอยากได้ทั้งวันกับเพื่อนหรือครอบครัวแบบไม่ต้องรีบ จิมจิลบังตอบโจทย์ ถ้าอยากนั่งนิ่งๆ ในน้ำแร่กลางธรรมชาติ ออนเซ็นคือคำตอบ

ไม่ว่าจะไปแบบไหน ก่อนเดินเข้าไปให้หยุดอ่านป้ายกติกาที่ทางเข้าให้จบสักครั้ง สิ่งเดียวนี้กันความเขินอายได้แทบทุกเรื่อง